Subkultura gotów powstała z ruchu post-punk na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Goci słuchają głównie gothic rocka lecz nie jest to regułą, gdyż wielu z nich słucha także wielu odmian metalu czy rocka a także muzyki poważnej i folkowej. Wielu jest fanami kapel takich jak „Danse Society”, „Fields of The Nephilim”, „The Mission”. Miasto Leeds z powodu dużej ilości kapel, które się z niego wywodzą, uważane jest za stolicę gotyku. Za ich atrybuty uważane są wszelkie mroczne miejsca, rzeczy i zwierzęta na przykład: czarne koty, cmentarze, noc, nietoperze, świece, mrok. Przez długi czas gota można było poznać po czarnym stroju, mrocznym makijażu, srebrnej biżuterii. Obecnie jednak goci odchodzą od czarnego koloru i ubierają się coraz częściej kolorowo.  Goci interesują się literaturą, okultyzmem, architekturą gotycką, sztuką, mitologią germańską i słowiańską. W Polsce najwięcej gotów można spotkać w Warszawie, gdzie organizują imprezy gotyckie, a także na festiwalu w Bolkowie. Sataniści. W Polsce rozwój tego nurtu przypada na połowę lat 80. minionego wieku. Podobnie, jak u metalowców początek tej subkultury jest ściśle związany z muzyką heavy metalową. Satanistów cechuje specyficzny ubiór i wizerunek. Prócz czarnych skórzanych ubrań takich jak spodnie, kurtka i buty sataniści posiadają wiele znaków i emblematów. Są to między innymi wizerunki szatan, kozła, pentagramy, trzy szóstki oraz odwrócony krzyż. Sataniści bardzo często spotykają się na tak zwanych czarnych mszach, które są obrazą dla liturgii katolickiej. Ponadto członkowie tej subkultury niszczą cmentarze, demolują i okradają kościoły, profanują zwłoki oraz zabijają zwierzęta. Sataniści przez większość społeczeństwa uważana są za grupy niebezpieczne dla innych osób, dopuszczające się wielu przestępstw. Ostatnimi czasy w Polsce obserwuje się w zwężanie grupy satanistów. Najwięcej grup satanistycznych funkcjonuje w Stanach Zjednoczonych. Sataniści działają tam niemal jawnie, a mnóstwo ich publikacji jest szeroko dostępnych na przykład w Internecie.

Goci to określenie na subkulturę gotycką, czyli grupę społeczną, której początek sięga lat 70. ubiegłego wieku. Historia subkultury gotyckiej sięga lat siedemdziesiątych  oraz osiemdziesiątych ubiegłego stulecia. Ta grupa społeczna ściśle wiąże się z gatunkiem muzyki gotyckiej, a ta z kolei swój początek ma w nurcie, o nazwie cold wave. Oprócz tego członkowie tej subkultury słuchają takich gatunków muzycznych, jak metal progresywny, dark metal, metal symfoniczny, gothic metal czy muzyka industrialna. Goci bardzo często interesują się nie tylko muzyką ale także takimi elementami kultury, jak wampiryzm, szeroko pojmowany okultyzm. Dużym zainteresowaniem cieszy się także mitologia nordycka oraz mitologia słowiańska. Członkowie subkultury gotyckiej wykazują także duże zaciekawienie w literaturę, a zwłaszcza poezję. Uważają się za osoby bardzo wrażliwe oraz inteligentne, czytają wiele książek. Goci są głównie kojarzeni, przez społeczeństwo, z czymś mrocznym,  a niekiedy nawet niebezpiecznym i są niezrozumiani przez osoby trzecie, co czyni je grupą dosyć odizolowaną od reszty świata niewtajemniczonego w tę subkulturę.

Dresiarze to określenie grupy społecznej, a dokładniej grupy rozwijającej się w kręgach młodzieżowych. Nazwa subkultury, czyli „ dresiarze” wywodzi się od elementu ubrania, który noszą jej członkowie, czyli spodni typu dres. W Polsce, ta subkultura swój początek miała w latach dziewięćdziesiątych poprzedniego stulecia. Dresiarze są w Polsce bardzo negatywnie i źle kojarzeni. Wiąże ich się często z wulgarnym słownictwem i brakiem znajomości zasad dobrego wychowania. Często, oprócz posiadania spodni dresowych, charakterystycznym elementem ubioru jest zawieszony na szyi pozłacany łańcuch, co kiedyś było także kojarzone z subkulturą „ disco polo” Dresiarze występują w niemalże wszystkim polskim miastach. W mniejszych miastach są nieodłączną częścią ich mieszkańców, natomiast w większych aglomeracjach, występują oni głównie na przedmieściach. W Warszawie dresiarze zamieszkują tereny południowej, ale najbardziej północnej Pragi oraz takie obszary jak Targówek czy Bielany.  Subkultura dresów jest dosyć często mylona z subkulturą skinheadów, jednak dresiarze nie wyznają neonazistowskich poglądów, a ich światopogląd jest raczej ubogi.