Rastafarianie
niedziela, 01 Listopad 2009

Nazwa tego ruchu, który w Polsce przybrał formę subkultury wywodzi się od pierwszego czarnoskórego cesarza Etiopii Lif Ras Tafari Makkonena. Rastafari łączy wierzenia rdzennych mieszkańców Afryki (animalistyczne) i chrześcijaństwa (opierają się na Piśmie Świętym i niektórych zasadach chrześcijaństwa koptyjskiego), hinduizmu oraz nauk cesarza Haile Selassie. Wierzą oni, że pokój na ziemi zapanuje wtedy, gdy skończą się podziały ludzi na lepszych i gorszych.  Symbolem zła i grzechu w Rastafarianizmie jest Babilon. Głoszą oni pacyfizm, lecz w określonych okolicznościach dopuszczają czynną obronę. Podobnie do hipisów przykładają wagę do żywności, którą w miarę możliwości produkują samodzielnie. Wielu spośród nich jest wegetarianami. Rastafarianie, lecz tylko mężczyźni, dopuszczają palenie haszyszu i marihuany, gdyż jak uważają pomaga ona w otwieraniu się na świat oraz w medytacji. Na ich stroju pojawiają się kolory: czerwony, żółty oraz zielony, które są barwami flagi Etiopii. Ich fryzurą są dredy, a muzyka której słuchają to reggae.  Jej powstanie datuje się na drugą połowę lat 60. ubiegłego stulecia. A miejscem jej powstania jest Jamajka. Na samym początku gromadziła jedynie osoby związane z środowiskami murzyńskimi, jednak później zainteresowała osoby z poza tego kręgu. W naszym kraju istniej duże grono osób, które inspiruje rasta i jej ideologia. Bardzo charakterystycznym elementem wyglądu członków tej subkultury są dredy, czyli bardzo grubo splecione włosy, najczęściej dość długie. Kulturoznawcy twierdzą, że tego typu wygląd jest nawiązaniem i zapożyczeniem od hinduizmu. Ponadto dredy mają oznaczać bunt przeciwko rasizmowi oraz miłość do natury. Członkowie tego ruchu noszą stroje w tak zwanych kolorach rasta, czyli: zielonym, żółtym i czerwonym. Ideologia tej subkultury ściśle związana jest z religią oraz Pismem Świętym. Jednak w przeciwieństwie do białych czarni inaczej interpretują słowa zawarte w Biblii nazywając siebie narodem wybranym. Szczególnie cenne dla nich są księgi: Apokalipsy i Genesis, opowiadające o ludziach takich jak oni.