Graficiarze jest to subkultura, która należy do skejtów i hiphopowców. Wywodzi się z Nowego Jorku. Graficiarze to osoby malujące graffiti. Mianem graffiti określa się tagi, rysunki, napisy, wykonywane w miejscach publicznych, przeważnie są to opuszczone mury, ściany garaży, lub budynki. W większych miastach graffiti spotyka się najczęściej przy drodze i na pociągach. W Polsce subkultura ta zapoczątkowała w latach 80-tych, były to napisy manifestacyjne na murach. Graficiarze najczęściej działają w grupach. W nocy urządzają sobie tzw. Akcje „upiększania miasta ”. Ich rysunki mają różne charaktery, są to hasła, napisy, oraz twórcze obrazki, używają farb w spray’u  Ludzie twierdzą, że ich działalność przynosi szkody materialne, dlatego Graficiarze nie maja szerokiego pola do popisu. Jeżeli policja by ich złapała grożą im mandaty. W wielu miastach organizowane są konkursy, Graficiarze dostają do swojej dyspozycji stare mury i muszą je upiększyć. Graficiarze mają swoje idee, według nich graffiti ubarwia, ozdabia szary i mentalny świat. Nocne malowanie pozwala zaspokoić potrzebę ryzyka, dostarcza mocnych wrażeń, oraz jest okazja do wykazania swoich talentów.

Jest to najaktywniejsza subkultura młodzieżowa w Polsce. Punk w języku angielskim znaczy śmieć. Ruch ten narodził się w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii w połowie lat 70-tych. Punki są bardzo źle nastawieni do rzeczywistości społecznej. Negatywnie oceniają jakiekolwiek zmiany. Z natury są pesymistami. Krytykują otaczającą ich rzeczywistość, chcą czuć się wolni a według nich jakiekolwiek instytucje państwowe ograniczają ich wolność. Naczelnym hasłem punków jest „nie ma przyszłości”. Na zewnętrzny wizerunek punka składa się czarna, skórzana kurtka, włosy czesane w stylu irokeza, agrafki i masa kolczyków wpiętych w ciało, wysokie wojskowe czarne buty, spodnie podarte lub w kolorową kratę oraz ciemne okulary. Ich ciało ozdobione jest licznymi tatuażami. Na rękach przeważnie noszą łańcuchy, bransoletki z ćwiekami. Agresywność swoją przejawiają głównie w formie charakterystycznego tańca. Punki tworzą muzykę nawiązującą do tradycyjnego rocka, jest to punk rock. Punki wydają także swoją prasę. Punki są mało lubiane, zwłaszcza przez kibiców i innych agresywnych subkultur.

Pierwsze grupy hipisów pojawiły się w Stanach Zjednoczonych w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku. Byli oni buntownikami przeciw wartościom, które większość ludzi uważała za najważniejsze to jest kariera, postęp, majątek, pozycja społeczna. W kanon ich wartości wchodziły wolność, pacyfizm i miłość, które Hipisi wyrażali również w swoim ubiorze. Nosili oni luźnie kwieciste koszule, spodnie rozszerzane ku dołowi, tak zwane dzwony oraz długie włosy. Hipisi uważali, że wolność mogą osiągnąć przez zażywanie narkotyków. Prócz marihuany używali również LSD, który pozwalał przenieść się w inny, lepszy świat. Niejednokrotnie byli przez to utożsamiani z narkomanami. Chcąc zbliżyć się do natury, Hipisi, z dala od miast zakładali komuny, gdzie uprawiali rośliny ekologiczne i starali się być samowystarczalni. W komunach wszystkie dobra były wspólne a hipisi równi wobec siebie. W Polsce na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych powstały komuny w Warszawie, na Mazurach i  w Bieszczadach. Z czasem ruch hipisów przestał istnieć.  Najważniejszą przyczyną powstania tego ruchu był ówczesny kryzys kultury amerykańskiej. W Polsce subkultura pojawiła się pod koniec lat 60. XX wieku, a w latach 70. dotarła niemal wszędzie. Sytuacja, jaka panowała w tamtych czasach nie sprzyjała na wymianie poglądów między Europą Zachodnią, a państwami socjalistycznymi. Właśnie, dlatego główna wymiana ideowa była możliwa tylko dzięki bezpośrednim kontaktom oraz muzyce. Polscy hipisi przystosowali założenia poglądowe do sytuacji panującej w naszym kraju. Ruch ten cechował się między innymi: buntem przeciwko instytucją państwowym i społecznym, rozwojowi technicznemu, odrzuceniem stabilizacji, beztroskim życiem, własnością wspólną członków subkultury oraz obojętnością wobec reszty społeczeństwa i ich poglądów. W Polsce hipisi byli nietolerowani przez społeczeństwo, bardzo często zarzucano im postępowanie według amerykańskiej mody. Ponadto ówczesne milicja uważała tą subkulturę za zagrożenie dla innych. Ponadto hipisi byli zwalczani przez inne grupy społeczne.

Subkultura gotów powstała z ruchu post-punk na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Goci słuchają głównie gothic rocka lecz nie jest to regułą, gdyż wielu z nich słucha także wielu odmian metalu czy rocka a także muzyki poważnej i folkowej. Wielu jest fanami kapel takich jak „Danse Society”, „Fields of The Nephilim”, „The Mission”. Miasto Leeds z powodu dużej ilości kapel, które się z niego wywodzą, uważane jest za stolicę gotyku. Za ich atrybuty uważane są wszelkie mroczne miejsca, rzeczy i zwierzęta na przykład: czarne koty, cmentarze, noc, nietoperze, świece, mrok. Przez długi czas gota można było poznać po czarnym stroju, mrocznym makijażu, srebrnej biżuterii. Obecnie jednak goci odchodzą od czarnego koloru i ubierają się coraz częściej kolorowo.  Goci interesują się literaturą, okultyzmem, architekturą gotycką, sztuką, mitologią germańską i słowiańską. W Polsce najwięcej gotów można spotkać w Warszawie, gdzie organizują imprezy gotyckie, a także na festiwalu w Bolkowie. Sataniści. W Polsce rozwój tego nurtu przypada na połowę lat 80. minionego wieku. Podobnie, jak u metalowców początek tej subkultury jest ściśle związany z muzyką heavy metalową. Satanistów cechuje specyficzny ubiór i wizerunek. Prócz czarnych skórzanych ubrań takich jak spodnie, kurtka i buty sataniści posiadają wiele znaków i emblematów. Są to między innymi wizerunki szatan, kozła, pentagramy, trzy szóstki oraz odwrócony krzyż. Sataniści bardzo często spotykają się na tak zwanych czarnych mszach, które są obrazą dla liturgii katolickiej. Ponadto członkowie tej subkultury niszczą cmentarze, demolują i okradają kościoły, profanują zwłoki oraz zabijają zwierzęta. Sataniści przez większość społeczeństwa uważana są za grupy niebezpieczne dla innych osób, dopuszczające się wielu przestępstw. Ostatnimi czasy w Polsce obserwuje się w zwężanie grupy satanistów. Najwięcej grup satanistycznych funkcjonuje w Stanach Zjednoczonych. Sataniści działają tam niemal jawnie, a mnóstwo ich publikacji jest szeroko dostępnych na przykład w Internecie.

Emo jest to nie tylko określenie na subkulturę, grupę społeczną. Jest to także nazwa służąca do opisu jednego z podgatunków takiej muzyki, jak hardcore punk. Dopiero od roku 2000, nazwa Emo służy do określenia specyficznej subkultury  ( poglądów, sposobu ubierania się, emocjonalizm). Kultura Emo jest reakcją na przepełniony przemocą, agresją oraz gonitwą za pieniędzmi świat raperów wywodzących się ze Stanów Zjednoczonych. Ludzie Emo często przejawiają brak sensu życia, oznaki depresji, krytykę otaczającej nas rzeczywistości. Członkowie subkultury Emo to także osoby bardzo wrażliwe, a niekiedy po prostu przewrażliwione, które mają poczucie niezrozumienia przez współczesny świat. Emo ubiera się najczęściej w  obcisłe ubrania ( spodnie rurki) oraz nakłada na twarz dokładny makijaż ( ciemne obramowanie oczu) i wykazuje się dbaniem o fryzury. Właśnie te cechy mają być odpowiedzią na wulgarny, uliczny i brudny styl amerykańskich raperów, a raczej nawet gangsterów. Emo ludzie niestety należą do grupy osób, których wskaźnik samobójstw jest wysoki.

Metalowcy jest to określenie na dosyć rozpowszechnioną grupę społeczną, której historia sięga lat siedemdziesiątych poprzedniego stulecia. Grupa ta jest skupiona wokół takich gatunków muzycznych jak heavy metal  i jego rozmaite podgatunki. Subkultura metalowców została stworzona na terenie Wielkiej Brytanii, ale dzisiaj jest tak popularna, że można ją spotkać w dużej liczbie różnych krajów. Członkowie należący do tej grupy społecznej noszą przeważnie czarne bądź ciemne ubrania. Posiadają glany ( ciężkie buty), skórzane kurtki najczęściej z rozmaitymi naszywkami, mężczyźni mają długie włosy. Co ciekawe, w latach osiemdziesiątych metalowcy nosili białe adidasy, mieli dosyć wąskie spodnie jeansowe oraz jeansowe kamizelki. Metalowcy nie mają, tak jak na przykład hipisi, określonego światopoglądu,  postulatów, które wyznają czy wartości, którymi się kierują. Z całą pewnością, najważniejsze miejsce w ich subkulturze zajmuje muzyka, która niekiedy stają się także ich pasją i wielu metalowców zakłada zespoły metalowe.

Pierwszą i najważniejsza grupą w życiu człowieka jest rodzina. Kolejnymi są znajomości zawarte w przedszkolu i szkole, gdzie tworzą się grupy rówieśnicze. Grupy społeczne spełniają wiele bardzo istotnych funkcji. Do najważniejszych zaliczamy kształtowanie się osobowości, budowanie indywidualnego systemu wartości, dostarczanie odpowiednich wzorców zachowania, przejmowanie zadań rodziny oraz tworzenie nowych reguł postępowania. Grupa społeczna jest swego rodzaju grupą wsparcia dla wszystkich członków. Daje ona możliwość rozwoju i głoszenia własnych przekonań. Często młodzi ludzie pragnący akceptacji w grupie ulegają naciskom większości i przyjmują wyznawane przez nich wartości. Taką postawę nazywamy konformizmem. W pewnym stopniu świadczy to o słabości charakteru i autorytetów. Zmienia się to wraz z rozwojem psychiczno – emocjonalnym człowieka, który w miarę upływu czasu wybiera wyznawane przez siebie wartości i poglądy. W ten sposób człowiek staje się dojrzały i wyzbywa konformizmu wartościowego.

Subkultury cechują się charakterystycznymi dla siebie ideologiami, obyczajowością oraz specyficznym wizerunkiem i twórczością ich członków. Subkultury powstają w trzech fazach. Pierwszy etap nazywany jest subkulturą młodzieżową i przejawia się pragnieniem odróżnienia od innych. Szczególnie jest to dostrzegalne w ubiorze, języku oraz formie spędzanego czasu. Zazwyczaj wszelkie zachowania nie przekraczają powszechnie obowiązujących praw w danym społeczeństwie. Drugi okres nosi miano kontrkultury. Podczas jego trwania młodzi ludzie buntują się przeciwko wszelkim wartością i ideologią wyznawanym przez większość społeczeństwa. Jedną z najbardziej nielubianych kwestii jest konsumpcjonizm, pieniądz oraz materializm. Ostatnią, trzecią fazą jest okres kultury alternatywnej. Jest ona najbardziej dojrzała z pośród wszystkich. Charakteryzuje się akceptacją świata oraz mechanizmów na nim zachodzących. Mimo to subkultury zachowują swój twórczy indywidualizm. Rozwój wszelkich grup młodzieżowych jest przyczyną wielu aspektów ekonomiczno – społecznych.